Zaloguj / Zarejestruj

Szal: Vincent van Gogh – Gwiaździsta Noc

289,00 

Wymiary: 50cm x 108cm

Materiał: 100% jedwab (część wierzchnia); 100% wełna (część ocieplająca)

Kraj produkcji: Włochy

Eleganckie, klasyczne szale z najlepszej jakości jedwabiu, o grubości aż 16 m/m, to idealny wybór na chłodne dni. Jako dodatek może podkreślić płaszcz lub inne okrycie wierzchnie, nadając całej stylizacji spójnego oraz wyróżniającego się charakteru. Dodatkowe ocieplenie ze stuprocentowej włoskiej wełny gwarantuje odpowiednią ochronę przed zimnem nawet w mroźniejsze dni, czyniąc produkt szalem na każdą okazję i każdą pogodę. Szal, jako niezbędne dopełnienie stylizacji, jest elementem, który powinien wyrażać nasze upodobania, wnosząc do ubioru kolor i motyw przewodni. Wszystkie nasze produkty pozwalają na nienachalne zwrócenie na siebie uwagi, pokazując przy tym zamiłowanie noszącego do wysokiej sztuki. Produkcja we włoskiej manufakturze pozwala na zachowanie najlepszej światowej jakości. Szale zakończone są frędzlami, nadającymi przyjemny dla oka kształt. Jedwab, z którego wykonane są nasze produkty, jest bardzo miękki i niezwykle miły w dotyku, dzięki czemu nie podrażnia szyi, a w cieplejsze dni delikatnie ją chłodzi.

Zdjęcie produktu w pełnej rozdzielczości: KLIK

Pozwól sztuce, aby Cię wyrażała!

8 w magazynie

Kategoria:
Tagi: , , , , , ,
Podziel się tym na:

Opis

Nadruk na jedwabiu przedstawia fragment obrazu Gwiaździsta Noc, którego autorem jest Vincent van Gogh, wybitnie emocjonalny, Wielki Artysta postimpresjonistyczny. Rzadko kiedy opisujemy artystę, jednak tym razem musimy zamieścić choć notkę – Vincent urodził się 1853 roku w Holandii, początkowo miał zostać misjonarzem, był blisko związany z religią, jednak władze Kościoła odwiodły go od tej drogi. Van Gogh podjął decyzję o poświęceniu swojego życia sztuce jeszcze przed ukończeniem trzydziestego roku życia, z miłości do Boga chciał pokazywać świat w jego najpiękniejszym świetle. Jego życie było pełne zawodów, jako osoba emocjonalna przeżył wiele nieszczęśliwych miłości. W 1886 roku Vincent przyjechał do Paryża, w którym zetknął się z Wielką Sztuką, szczególnie mocno pokochał impresjonizm. Wtedy jeszcze nie wiedział, że nada mu nową drogę, wytyczy ścieżkę, którą najwybitniejsi artyści i historycy sztuki będą zgłębiali jeszcze w XXI wieku. Ten wybitny Artysta o dobre 50 lat wyprzedzał czasy, w których żył, przez co często ledwo wiązał koniec z końcem. Jego twórczość była bardzo płodna, van Gogh stworzył ponad 2000 dzieł sztuki, jednak ówcześni ludzie nie potrafili docenić piękna kreowanego przezeń świata. Za życia sprzedał zaledwie kilka  obrazów i szkiców, z których najsłynniejsza była Czerwona Winnica. Vincent zmarł w wieku 37 lat, najprawdopodobniej w wyniku postrzału, choć niektóre podania wskazują na samobójstwo spowodowane depresją i problemami psychicznymi.

 

Jeśli jakaś noc zasługuje na miano nieśmiertelnej, to jest nią ta utrwalona na Gwiaździstej Nocy van Gogha. Około 2/3 obrazu zajmuje ekspresjonistycznie ujęte niebo, dla którego tłem jest spokojna osada i złowrogie drzewa cyprysowe. Artysta stworzył Gwiaździstą Noc podczas pobytu w szpitalu psychiatrycznym, więc dokładna lokalizacja miejsca nie może zostać ustalona, ponieważ istniała wyłącznie w wyobraźni van Gogha. W liście do przyjaciela pisał:

Czasem żałuję, że nie mogę zdecydować się na częstsze pracowanie w domu i malować używając wyobraźni. Wyobraźnia to umiejętność, którą trzeba rozwijać, jako jedyna może nas doprowadzić do stworzenia bardziej wzniosłej i pocieszającej natury, niż to jedno krótkie spojrzenie na rzeczywistość (którą postrzegamy, jak w naszych oczach się zmienia, przechodząc jak błyskawica) pozwala nam dostrzec. Gwiaździste niebo, na przykład – coś, co chciałbym spróbować namalować.

Na ciemnogranatowym tle Artysta przedstawił dwie mgławice, które błękitnym kolorem nadają przestrzeni blasku, dzięki czemu barwy nieba są bardziej charakterystyczne dla dnia, niż dla nocy. Mgławicom towarzyszy 11 dużych gwiazd, z których jedna to Wenus (Vincent prawdopodobnie interesował się astronomią, bo wizja nieba bardzo dokładnie oddaje układ gwiazd, który współcześni astronomowie odtworzyli dla 1889 roku, a więc dla daty powstania dzieła, a przy tym daty narodzin Edwina Hubble’a), oraz półkolisty księżyc. Punktem przejścia między niebem a ziemią jest błękitno-bladożółta wstęga, która może być łuną świetlną, na pewno jest jednak buforem przedstawiającym jak niewielkie odległości mogą dzielić to, co znajduje się na ziemi, z tym, co widzimy na oddalonym nieboskłonie. Wstęga ta oddziela spokojną osadę od nieba, na którym dzieje się bardzo dużo. Refleksy rzutują na wieś (lub miasto), a ciemne wzgórza wyraźnie pokazują, ze istnieje symboliczna granica między tymi dwoma światami. Ciemne budynki symbolizują życie doczesne, niebo jest tu życiem wiecznym, celem do którego drogą może być Kościół – jedyna charakterystyczna budowla na tle szarożółtych brył. Nie możemy zapomnieć jak ważną rolę w życiu Vincenta pełniła religia, sam pisał: mam straszną potrzebę – wypowiem to słowo – religii; toteż wychodzę nocą, żeby malować gwiazdy. Wielką tajemnicą owiane są cyprysy, których postać przypomina czarne płomienie  – interpretacje nie są tu spójne, choć skłonimy się ku przeważającemu poglądowi: przedstawiają one lęk Artysty, są połączeniem między życiem doczesnym, a życiem wiecznym. To symbol niełatwej podróży, drogi trudnej, choć możliwej do przejścia. Mogą one także symbolizować zło, które przez nasze czyny dostaje się do nieba, a które powstaje, gdy człowiek porzuca Boga. Postimpresjonistyczne ujęcie chwili wzmaga tu surrealistyczny wizerunek nieba oraz kształt cyprysów, którym często przypisuje się przymioty apokaliptyczne, również w nawiązaniu do Apokalipsy Świętego Jana. Z całej sytuacji jest jednak wybawienie, którego symbolem jest półkolisty księżyc. Van Gogh kilkukrotnie użył go jako symbolu nadziei, którą widział w Chrystusie. Światłość góruje ponad złem, jest wyraźnie dostrzegalna, mimo, że zło próbuje ją przyćmić. Warto nadmienić, że dzieło to pasuje częściowo również do nurtu ekspresjonistycznego, nawet pomimo dominacji postimpresjonistycznego stylu (widać tu również silne elementy neoimpresjonistyczne, związane ze stylem puentylistycznym) – dynamika rozświetlonego nieba przywodzi na myśl Krzyk Muncha, co tylko wzmaga przeświadczenie o tym, jak wybitnym Artystą był Vincent van Gogh (zwróćmy uwagę na wyprzedzenie ekspresjonizmu, surrealizmu, neoimpresjonizmu i ukazanie obrazu nieba z dnia, w którym urodził się jeden z najwybitniejszych astronomów – jak tu nie kochać tego Artysty?). Fragment dzieła na szalu BelleArt wolny jest od elementów symbolizujących zło, wybrane wycinek przedstawia wyłącznie ulotne piękno gwiaździstego nieba.

 

Obraz ten ma wymiary 73,7 na 92,1 centymetrów, a podziwiać go można w Museum of Modern Art w Nowym Yorku.

 

Szal przedstawia fragment rzeczywistego obrazu, a dokładnie część widoczną poniżej:

 

Dodatkowe informacje

Kolor

Granatowy

Materiał

Jedwab, Wełna

Rozmiar

50cm x 108 cm

Opinie

Ten produkt nie ma jeszcze recenzji.

Tylko zalogowani użytkownicy, którzy kupili produkt, mogą zostawić recenzję.

Back to top
Select the fields to be shown. Others will be hidden. Drag and drop to rearrange the order.
  • Image
  • SKU
  • Rating
  • Price
  • Stock
  • Availability
  • Add to cart
  • Description
  • Content
  • Weight
  • Dimensions
  • Color
  • Additional information
  • Attributes
  • Custom fields
Compare